Gústanos este libro para os que andan polo Cacho-Cole

enquepiensas_l

Este libro é un tesouro, xa que se pode encontrar cada día algo novo e diferente. Todo depende de nós, como acompañantes do conto, e deles ( nenos e nenas) que poden contar e expresar moito máis do que hai.

É importante ter tempo para este conto, cada día un pouco, e seguro que é diferente.

O conto hai tempo que está na escola, é deses libros do que quedas prendida, e sabes que nun momento ou  outro entrará na aula dun xeito valioso e significativo.

Entrou na aula á volta da visita á Casa da Mona Lisa…ou sexa, á volta da visita DA CASA DO HOME.  A entrada neste magnífico espazo de descubrimentos está precedida polo home que está a pensar, non é un home é un esqueleto. Unha postura é un significado para todos nós. Pensar comeza a relacionarse con silencio, quietude,postura, cabeza, man.

E que estará a pensar?…aquí comezamos.A postura, o corpo, os ósos, e tamén…a cabeza, o cerebro e as neuronas.
Na casa do home garda moitas oportunidades máxicas, desas que son aliadas da escola.. o gran corazón, a latexo infinito durante todo o tempo da visita, a cadea do ADN…e invita a falar,xogar e mirar que será iso das neuronas.

Logo coñecemos  a Don Ramón, Ramón y Cajal e  tamén averiguamos que para algíns eran duás persoas e non unha.. “Mamá non estaba Cajal, na Casa na Mona Lisa, estaba  solo Ramón”- Ada

Grazas nenos e nenas por aprender tanto de vós, e deixar ano tras ano unha chea de ideas e melloras no  noso facer de educadoras.

Por iso entrou este conto na aula; para motivar a falar,contar, expresar o que eles pensan..o que os demais a través de debuxos pensan…do que narran podemos quitar moitas ideas do momento que están a vivir, das súas impresións, preocupacións, sentimentos. Tal  vez o máis importante, das súas emocións. Emocións que son protagonistas cando estamos a falar de cambios na súa vida… ” xa eres maior, e terás un cole máis grande” ” ves esta escola é pequena, é para bebés”, ” terás un patio, outros xoguetes…e irás co primo”.

As palabras provocan emocións, e ás veces, desmontan a seguridade conseguida que está baseada na pequenas cousas do día a día:saúdos, xestos, nomes, amigos e un espazo  que aínda  que pequeno é  acolledor. Con este conto, que andará polas casas dos maiores da escola, queremos animar a que a familia escoite os seus pensamentos e  aínda  máis sobre as súas emocións.

 

 

reflexión sobre o nadal na escola

Xa estamos en Nadal, sen previo aviso e como sempre moi cedo.

Falar de Nadal na escola implica falar de cambios e preparativos. Lembramos cando estas datas eran un auténtico maratón de tarefas; postais,adornos,panxoliñas,turróns  e moita cinta de cores.

Aprendimos co tempo que as cousas poden facerse doutro modo, máis respetuoso e próximo aos nenos. Por soposto que temos un nacemento e unha árbore chea de cores..e tamén figuriñas e moito espumillón. O ambiente de nadal é festivo como outras festa, pero sen sentir ás présas de chegar a ter a mellor das postais, nin a mellor das actuacións..nin a panxoliña máis simpática.

Todo vai a modo, pouco a pouco chegando a gozar de cancións que falan de arrolos, de campás, de familia e das personaxes que poden causar máis dun disgusto. Pensemos como os pequenos poden apreciar tanta invasión de novedades.

Da ternura da figura do Papá Noel, o do rei mago..o neno pode responder

de moitas formas..inseguridade ou fascinación…pode chorar o mostrarse contento con eles.

Dende esta breve reseña queremos contar a  nosa forma de adicar este tempo aos nenos e nenas.

“Paseniño, paseniño vou pola terra mollada ..” ( Rosalía pequeniña.Uxia)

O domingo 14 temos unha boa  ocasión de estar xuntos escoitando,bailando e cantando cancións do grupo PIRILAMPO.

Escollemos do seu novo traballo un arrolo, pero lembramos este xa coñecido arrolo “Ollos de mel” preciosa peza musical chea de encanto e agarimo, como o Nadal que queremos vivir  entre todos nós.