Gústanos este libro para os que andan polo Cacho-Cole

enquepiensas_l

Este libro é un tesouro, xa que se pode encontrar cada día algo novo e diferente. Todo depende de nós, como acompañantes do conto, e deles ( nenos e nenas) que poden contar e expresar moito máis do que hai.

É importante ter tempo para este conto, cada día un pouco, e seguro que é diferente.

O conto hai tempo que está na escola, é deses libros do que quedas prendida, e sabes que nun momento ou  outro entrará na aula dun xeito valioso e significativo.

Entrou na aula á volta da visita á Casa da Mona Lisa…ou sexa, á volta da visita DA CASA DO HOME.  A entrada neste magnífico espazo de descubrimentos está precedida polo home que está a pensar, non é un home é un esqueleto. Unha postura é un significado para todos nós. Pensar comeza a relacionarse con silencio, quietude,postura, cabeza, man.

E que estará a pensar?…aquí comezamos.A postura, o corpo, os ósos, e tamén…a cabeza, o cerebro e as neuronas.
Na casa do home garda moitas oportunidades máxicas, desas que son aliadas da escola.. o gran corazón, a latexo infinito durante todo o tempo da visita, a cadea do ADN…e invita a falar,xogar e mirar que será iso das neuronas.

Logo coñecemos  a Don Ramón, Ramón y Cajal e  tamén averiguamos que para algíns eran duás persoas e non unha.. “Mamá non estaba Cajal, na Casa na Mona Lisa, estaba  solo Ramón”- Ada

Grazas nenos e nenas por aprender tanto de vós, e deixar ano tras ano unha chea de ideas e melloras no  noso facer de educadoras.

Por iso entrou este conto na aula; para motivar a falar,contar, expresar o que eles pensan..o que os demais a través de debuxos pensan…do que narran podemos quitar moitas ideas do momento que están a vivir, das súas impresións, preocupacións, sentimentos. Tal  vez o máis importante, das súas emocións. Emocións que son protagonistas cando estamos a falar de cambios na súa vida… ” xa eres maior, e terás un cole máis grande” ” ves esta escola é pequena, é para bebés”, ” terás un patio, outros xoguetes…e irás co primo”.

As palabras provocan emocións, e ás veces, desmontan a seguridade conseguida que está baseada na pequenas cousas do día a día:saúdos, xestos, nomes, amigos e un espazo  que aínda  que pequeno é  acolledor. Con este conto, que andará polas casas dos maiores da escola, queremos animar a que a familia escoite os seus pensamentos e  aínda  máis sobre as súas emocións.

 

 

Somos Monte Alto, a escola pequena que está xunto o Mercado do barrio.

Somos a escola infantl municipal Monte Alto dende 1987

Somos a escola infantl municipal Monte Alto
dende 1987

Que sorte identificarnos cun barrio que está cheo de actividade comercial,veciñal, cultural,social!! . aínda que moitas veces sería máis  fácil  para o noso traballo, estar aisladas da rúa, do tráfico, dos berros de veciños, dos donos e donas de cans e cadelas irresponsables..da auga permanente que rodea a escola…Pero a pesar de todo isto, gústanos o noso barrio.

Onde todos, os de fóra e dentro, traballamos por facer que os nenos e nenas recoñezan que este espazo é particular: casa,escola,mercado, plaza, barrio e cidade son referencias moi importantes para medrar no estimable valor de “pertenencia  e identificacion”

Este sentimento comeza a adquirirse dende moi pequenos,e é tan fundamental, que  adicamos  un importante tempo , e por iso imos sin moito barullo a construindo  esta rede de socialización que xunto as familias fiamos dun xeito tranquilo e continuo.

As prazas e xardíns son lugares excelentes para os pequenos ..!Cantos se ven no Campo de Marte! Na praza do reloxo !! pola tarde.

Agora,  na escola hai algo moi especial, grazas a un grupiño de nenos e nenas que colleron gusto por tocar como o fai Felix..Felix toca a guitarra..que sorte!! Pois nove pequenos que xa marcharon da escola o curso anterior volven os luns a súa escola para tocar e aprender da música. Guitarras pequenas, as máis pequenas das tendas de música, están reunidas cada luns de seis a sete de novo aquí. Ese fío de pertenencia e case dereito de propiedade é moi interesante, xa que os vai enchendo de pequenas responsabilidades sobre aquilo que sinten como deles.

 

 

 

BENVIDO Don Ramón

Don Ramón aparece cando estamos nas últimas semanas do curso.
Don Ramón é divertido,curioso,xoguetón e  quere  sempre observar,tocar,probar,sentir … aprender.
Sempre está rodeado de libros, da natureza e tamén …do ceo e preto  do mar.
 
Esta é unha  nova andaina.  
Comezará con eles, alá polo mes de setembro, nun novo colexio, onde aparecerá para axudar nos primeiros momentos do curso escolar.
 

Grazas Don Ramón por querer dar a man e cruzar pontes entre a escola e o colexio.

 
Don Ramón é Jorge o pai de Sofía “peque”
la foto(407) la foto(408) la foto(410) la foto(414)