Un caracol que non quere saír ao sol…e a nosa complicidade

Onde vas caracol?

Onde vas caracol?

 

Marabillosa xornada co grupo do cacho-cole. Un conto “Onde vas caracol?” foi o motivo de deixar no patio miles de debuxos e pegadas libres e preciosas.

O motivo vai máis alá dun conto, a verdade que é unha ledicia observar a ilusión por debuxar e encher de trazos o chan e os muros do patio coas súas ideas sobre este conto.

Deixar a escola chea de recordos, de mans activas e ollos moi pendentes de todo o que sucede. Nenos e nenas curiosos e superdivertidos, cheos de actividades e gañas de facer. Non é nada complicado recoller fotografías deles. Dende a nosa mirada atenta e entusiasmada podemos ter estos gratos e fermosos recordos que publicamos agora no  blog.Hoxe toca de novo unha xornada na que no sabemos o que pasará…

Magnífica profesión  somos sen permiso deles, ” complices da súa  infancia”.

la foto(240)la foto(241)la foto(244)la foto(239)

la foto(238)la foto(246)

la foto(247)

 

la foto(245)

 

 

 

entón pasou algo

 

 

un pequeno burato…

la foto(255)

Un burato no muro chama a súa atención.  Para que serve?

Un burato no muro chama a súa atención.
Para que serve?

Si, aquí gardades cousas..dixo Manu.

Si, aquí gardades cousas..dixo Manu.

Un kayak na escola. Adicado a Alfredo Chavert. (Club marítimo de Redes)

Grazas de novo á colaboración de Alfredo Chavert e ao Club nautico de Redes,tivemos a oportunidade de facer durante tres días unha actividade maritima en pleno patio da escola.

Durante o primeiro día, falamos da mar aproveitando a chegada do verán e da experiencia de ir a praia. A auga supón un magnifico medio onde facer moitas actividades e unha delas é   navegar.

Falamos así de barcos,barcas,submarinos,e dos kayaks.

Para iso relacionamos este medio de navegación tan tradicional cos esquimos e as súas costumes. Pero nós, rodeados de mar tamén podemos navegar en kayak como os esquimos.

Sen ter na escola o Kayak experimentamos coas palas e con plataformas que facían de kayak.la foto(202)

la foto(200)la foto(199)la foto(198)la foto(203)la foto(201)

 

la foto(209)

 

 

 

 

 

Cando chegou o Kayak as cousas foron máis auténticas..aínda que non temos mar..

la foto(192)la foto(197)la foto(194)

 

 

 

E foron subindo ao kayak

la foto(191)la foto(182)la foto(167)la foto(168)la foto(165)la foto(183)

 

 

 

 

 

 

 

Logo xurdiron outros kayaks..

la foto(163)la foto(162)la foto(161)

 

 

 

 

Xogamos a manter o equilibrio para saír e entrar.  Tamén  aproveitamos para mover con ritmo a pala  e comprobamos que é un obxecto necesario. A pala de Alfredo é de madeira como a dos esquimos.

la foto(174)Xurdiron momentos divertidos cando xogamos a perder o equilibrio e caer, neste caso moi despaciño.

 la foto(169)

Sempre temos que levar o chalec0

 

 

E logo chega o descanso e o momento de expresar o que acabamos de facer

la foto(153)la foto(155)la foto(154)

 

 

 

Debuxo feito por JAVi tras rematar o tempo de navegación.

Debuxo feito por JAVi tras rematar o tempo de navegación.

Que fai un kayak no patio da escola? que podemos imaxinar e recrear con estos dos obxectos un kayak y mil trapiños?

Que fai un kayak no patio da escola? que podemos imaxinar e recrear con estos dos obxectos un kayak y mil trapiños?

 

Recomendamos como unha actividade para nenos maiores de 7 /8 anos e especialmente para adultos curiosos e divertidos un pequena travesia en Kayak. É unha experiencia fermosa chea de encanto e contemplando a terra dende a mar.

Na fermosa vila de  Redes e  no Club Maritimo podedes ter esta oportunidade.

Máis información www.caamouco.net

 

Mil e un trapiños para a mar..

Mil e un trapiños para a mar

A que xogan os nenos e as nenas? “Fios e cores-instalación”

la foto(218)la foto(211) la foto(213)  la foto(215) la foto(216) la foto(217)la foto(225)A instalación “Fios y soño” medra no seu significado  cando os nenos e nenas xogan libremente.

Durante esta semana engadimos a esta instalación velos de cores.

Ao longo da mañá do xoves os velos foron  “atrapados ” e convertéronse no lugar para adormecer aos bonecos. Maravillosos momentos de observación para o educador mirando todo o que este “atrapar a tea” significaba para eles. Mecer, durmir,engadir,balancear,mover,..e “Fios e xoño” mantén o seu máxico nome.

 

 

Amodiño

Dun xeito pausado estamos a crear situacións que son complexas de facer o resto do ano polo mal tempo, a limpeza da praza, o chan mollado…( circunstacias alleas a escola, pero que repercuten na nosa vida diaria escolar)

Agora ao mudar o tempo, o espazo exterior permite.. airear escola, entrar e saír por outras portas, tomar a praza como  espazo tamén noso de xogo e actividade e, favorecer que moitas s vexan a luz.
Non mostramos unha serie de fotos, ofrecemos  unha narración que, a nosoutras, permítenos entender  como mellorar a calidade da vida escolar. Limitada en superficie, pero ilimitada en posibilidades.

Non hai un peche de verán,  pero si temos un tempo de repouso, pousar vivencia,de airear propostas, de confrontar o noso facer, xa que moitos sabedes que a tarefa das educadoras é como un mandil cheo de petos onde se gardan, papel, sensacións, olores,sons, palabras, xestos, recordos…Petos sen cremalleras, nada se pecha de todo. Como di Jorge Drexler..”nada se pierde todo se transforma “.

 Que Marabilloso agarimo das familias cacho-coleras..!!( xa entendedes a expresión )

Mil grazas por entender que seguemos a ter ilusión por xogar e ter fermosos recordos entre as mans..estamos entusiasmadas polas bonecas..e como nenas xogamos nun imaxinario conto no  que cada unha de nós é protagonista da historia.

Pero tamén se engadimos a palabra, a aperta,a mirada..todo é máis grande . Moitas mágoas,moitas..seguro.

Por vós, familias amables y complices da escola un lanzamiento de foguetes no ceo.Non o vedes nesta páxina, pero se pechades os ollos, percutides nas pernas repetidas veces, facedes sons de motores, barullos varios..e levantades as mans ao ceo..veredes que pasa.

Esperamos por esa noite de veran estrelada NA QUE TODOS XUNTOS MIREMOS E DIGAMOS MOI, MOI ALTO…TI ERES O MEU CEO.

ESTE TEMPO DO CURSO 2013/14 FOI POSIBLE POR CONTAR CON MOITA XENTE O NOSO AGRADECEMENTO:

GRAZAS de novo familias,e asesores de  ceo e terra ,e de ciencia ( MIRAMONTES, MARCOS PÉREZ,SUSANA VÁZQUEZ,ROSA Mª ROS), de tecnoloxía e tics ( BEGOÑA CODESAL), carpintería e montaxe (ALFREDOS CHAVERT) robótica ( colexio de Rois, barrionovo e como no a Irene Olveira  polas súas axuda.
Á FUNDACIÓN BARRIÉ, POR FACER POSIBLE OS NOSOS PROXECTOS E ORGANIZAR ENCONTROS E XORNADAS DE FORMACIÓN.
AGAPEMA POR INVITARNOS A PARTICIPAR NA FEIRA MATEMÁTICA E NAS XORNADAS MATEMÁTICAS DE SANTIAGO
AO CEFORE POR INVITARNOS ÁS XORNADAS DE BOAS PRÁCTICA E PARTICIPAR NO CURSO DE FORMACIÓN “XOGO E ESPAZOS NA ESCOLA INFANTIL” ( Cristina e Lucia)
AS COMPAÑEIRAS DO BARRIO, DO CEIP SANXURXO DE CARRICARTE
AS COMPAÑEIRAS DE AVENTURAS EIM OS CATIVOS E  EIM CARRICANTA
Á APA TITONGO
A FELIX ARIAS E BLANCA  DE KATARSIS POR ESTAR CON NÓS SEMANALMENTE.
A XOSÉ LOIS POR COMPOÑER SONS E MELODIAS PARA que os pequenos gozen coa lingua galega e coa música.
 

A creatividade é  un fio de posibilidades sen límites.

 

 A luz, a cor, o ceo, as esferas, a oscuridade…invitan a participar en el juego de creación con elementos suspendidos, con  elementos propios de identificación( linternas,trapos,fotos,mantas) en espazos  de tránsito..( green,plaza,entrada..) Na aula grande recreamos un escenario onde os camiños do teito baixan ao chan, e forman barreiras,cordas,portas,fiestras e por eles transitamos e xogamos.

 

 “CAMIÑOS DE COR E LUZ”

la foto(137)la foto(47)la foto(13)

 

 

 

 

INSTALACIÓN “SUSPENSIÓN E TRAZOS DE COR”  la foto(16)  la foto(114)  la foto(116) la foto(117) la foto(118) la foto(119)   la foto(122)  la foto(135)la foto(115)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

documento pdf.transparsar

montealto para JUEGO, ESPACIOS Y ESCUELA. JULIO 2014. CEFORE

 

INSTALACIÓN “FIOS E SOÑO

la foto(112) la foto(113) la foto(138)